Αγαλμα του «Προμηθέα» στο Λονδίνο

Σάββατο, 6 Δεκεμβρίου 2008 8:39 μμ |

Ένα μπρούτζινο άγαλμα του Προμηθέα, ύψους τεσσάρων μέτρων, του γλύπτη Παύλου Κουγιουμτζή, κοσμεί το Magdi Yacoub Institute στο Harefield του Λονδίνου. Τα αποκαλυπτήρια του αγάλματος έγιναν πριν από λίγες ημέρες από τον ίδιο τον πρωθυπουργό της Αγγλίας Gordon Brown. Ο Προμηθέας ήταν προσωπική επιλογή του Σερ Magdi Yacoub, καθώς η ιερή αυτή μορφή της Ελληνικής σκέψης συμβολίζει την αγάπη του ανθρώπου για την γνώση, τις τέχνες και τις επιστήμες, την ελευθερία και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Παρόμοια αγάλματα του Προμηθέα έχουν τοποθετηθεί στην βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας το 2002 και στους Δελφούς το 1994, ενώ άλλα έργα του γλύπτη έχουν επιλεγεί από την Ατλάντα, το Σίδνεϊ, το Πεκίνο

http://www.sofiatimes.com/


Βλάχοι, η ραχοκοκαλία του ελληνικού έθνους

Παρασκευή, 2 Μαΐου 2008 10:30 μμ |

Οι Βλάχοι αποτέλεσαν την ραχοκοκαλιά του Ρωμέϊκου στη Μακεδονία (Πελαγονίας συμπεριλαμβανομένης), Ήπειρο και Θεσσαλία. Οι Βλάχοι του Γένους συνετέλεσαν τα μέγιστα στην διάχυση της Ελληνικής παιδείας και κληροδότησαν την ίδρυση και λειτουργία πληθώρας Ελληνορθοδόξων σχολείων στον ευρύτερο μητροπολιτικό χώρο της Μακεδονίας και της Διασποράς (Βιέννη/Παραδουνάβιες Ηγεμονίες κ.α.) Σημειωτέον ότι η Μοσχόπολη υπήρξε η κοιτίδα του Ελληνοβλάχικου πολιτισμού έχοντας εξελιχθεί σε κέντρο Ελληνικής παιδείας και γραμμάτων στον ευρύτερο γεωγραφικό χώρο της κεντροδυτικής Οθωμανικής Ρούμελης κατά τον 18ο αιώνα.

Κατά την περίοδο του Β 'Π.Π. οι Βλαχόφωνοι του ελλαδικού χώρου διετήρησαν -στη συντριπτική τους πλειοψηφία- την ακραιφνή Ελληνική τους συνείδηση αντιστεκώμενοι σθεναρά στη πρόκληση της ξενοκίνητης "Ρωμαϊκής Λεγεώνας". Και αυτό παρά το γεγονός ότι νωρίτερα, δηλαδή κατα την περίοδο του μεσοπόλεμου, είχαν "αναδειχθεί" απο το ίδιο το Ελληνικό κράτος ως "εθνοτική μειονότητα"!

Συγκεκριμένα κατόπιν συνάψεως ειδικής συμφωνίας επί των όρων της Συνθήκης του Βουκουρεστίου -το οποίον συνυπέγραψαν οι τότε πρωθυπουργοί της Ελλάδος και της Ρουμανίας, Ελευθέριος Βενιζέλος και Titu Maiorescu , η Ελλάδα συναίνεσε όπως οι Βλαχόφωνες περιοχές της ελληνικής επικράτειας τεθούν υπό τον πλήρη έλεγχο του Ρουμανικού κράτους επί θεμάτων εκπαιδευτικής και εκκλησιαστικής δικαιοδοσίας.

Υπό το φως αυτής της πολιτικής επιλογής των Αθηνών, είναι όντως άξιο θαυμασμού (αλλά και ερευνητικού ενδιαφέροντος) ότι οι Βλάχοι διετήρησαν σθεναρά την ελληνικότητα τους παρά το γεγονός ότι το επίσημο Ελληνικό κράτος τους εθυσίασε προς χάριν της τότε ρεάλπολιτίκ, αφήνοντας τους έρμαια στην επιρροή της Ρουμανικής εθνικής προπαγάνδας.

http://www.vlahoi.net/content/view/257/2/

Ο Παύλος Μελάς

Τρίτη, 26 Φεβρουαρίου 2008 10:09 μμ |

http://dim-sapon.rod.sch.gr/diafora/Gegonota/makedon/p_melas.htm

ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ

Τρίτη, 26 Φεβρουαρίου 2008 10:04 μμ |

και Μακεδονομάχοι

Ο διμέτωπος αγώνας των Ελλήνων εναντίον των Τούρκων και των Βούλγαρων 

γιά την Απελευθέρωση της Μακεδονίας και την Ένωσή της  με την υπόλοιπη Ελλάδα.

Ο Αγώνας της Ελληνικής Ανεξαρτησίας του 1821, άφησε τη Μακεδονία, όπως εξ' άλλου και άλλα μέρη της Ελλάδας (Δωδεκάννησα, Επτάνησα, Ήπειρος, Θεσσαλία, Θράκη, Κρήτη, Κύπρος, Νήσοι Ανατολικού Αιγαίου κ.α.), έξω από τα σύνορα του Ελληνικού Κράτους. Όμως οι Μακεδόνες ποτέ δεν έπαψαν να προσδοκούν την Απελευθέρωση της Μακεδονίας και την Ένωσή της με την υπόλοιπη ελεύθερη Ελλάδα.

Κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα, οι επαναστάσεις στην Μακεδονία διαδέχονται η μια την άλλη. Όμως, δυστυχώς, καμία τους δεν τελεσφόρησε.

Κατά τη διάρκεια του Τουρκο - Αιγυπτιακού Πολέμου (1839 - 1856) εκδηλώνονται νέα επαναστατικά κινήματα στη Μακεδονία.

Με κλονιζόμενη την κυριαρχία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στα Βαλκάνια, η Μακεδονία έγινε το "Μήλον της Έριδος" μεταξύ των Μεγάλων Δυνάμεων. Ενδιαφέρον ιδιαίτερο - εκείνη την εποχή - είχε η Ρωσία με την επιθυμία της να βγει στη Μεσόγειο Θάλασσα και έτσι, να θέσει υπό την κηδεμονία της, την επίμαχο αυτή περιοχή της Χερσονήσου του Αίμου. Ήδη από την εποχή του Ιβάν Γ' του Μεγάλου, Τσάρου της Ρωσίας (1438 - 1505), ο οποίος με τον γάμο του με την Σοφία Παλαιολογίνα, το 1472, συγγένεψε με την τελευταία Βυζαντινή Δυναστεία και έλαβε ως έμβλημά του τον δικέφαλο αετό, η Ρωσία εξεγείροντας διαρκώς τους ομόδοξους Έλληνες, επεδίωκε να γίνει ο φυσικός ... κληρονόμος της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας! Μετά όμως τις αλλεπάλληλες διαψεύσεις των προσδοκιών των υπόδουλων Ελλήνων από την Ρωσία και την έναρξη του Αγώνα της Ελληνικής Ανεξαρτησίας το 1821, ξέφυγε η Ελλάδα από την σφαίρα επιρροής της και η Ρωσία εστίασε τις προσπάθειές της στην αφύπνιση του σλαβικού στοιχείου στην ευρύτερη περιοχή της Χερσονήσου του Αίμου. 

Το 1848 λαμβάνει χώρα το Α' Πανσλαβικό Συνέδριο.

Για τα επόμενα σαράντα περίπου χρόνια, έως την έναρξη του ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ, το 1904, ο πληθυσμός της Μακεδονίας αγωνίσθηκε μόνος και αβοήθητος να διαφυλάξει την Ελληνικότητά του από τις διάφορες εχθρικές προπαγάνδες, πολύ πριν καταφθάσουν οι "Μακεδονομάχοι", οι γενναίοι αυτοί αγωνιστές από κάθε μέρος της Ελλάδας, και ν' αρχίσει η ένοπλη πια φάση του αγώνα αυτού, ο οποίος τερματίστηκε το Καλοκαίρι του 1908. Μιαν Ελληνικότητα την οποία οι Μακεδόνες, από τα πανάρχαια χρόνια, δεν έπαψαν ποτέ να δηλώνουν και να εκδηλώνουν την απόφασή τους να συμμεριστούν τη μοίρα του υπόλοιπου Ελληνισμού. Αυτό, το αποδεικνύουν οι θυσίες και οι αγώνες τους.Ας μην λησμονούμε άλλωστε ότι, κατά τον Ηρόδοτο, τα κυρίαρχα στοιχεία που καθορίζουν την Ελληνικότητα, ήταν το Όμαιμο, το Ομότροπο, το Ομόγλωσσο και το Ομόθρησκο, αξίες που ίσχυαν από την Ομηρική Εποχή, και ακόμη παλαιότερα, και οι οποίες ουσιαστικά, για το Ελληνικό Έθνος, ουδέποτε έπαψαν να υφίστανται, όσο και εάν γνώρισαν τη δόλια πολεμική ξένων προπαγανδιστών και των πάντοτε καιροφυλακτούντων μισελλήνων Ευρωπαίων

Παράλληλα με την προώθηση από την Ρωσία του ανθελληνικού πανσλαβιστικού της σχεδίου, και η Τουρκία, για δικούς της λόγους, προβαίνει σε συνεχείς ανθελληνικές ενέργειες, επιδιώκοντας την διαίρεση των ορθόδοξων πληθυσμών της Χερσονήσου του Αίμου και την αποδυνάμωση του πνευματικού τους κέντρου, δηλ. του Οικουμενικού Πατριαρχείου της Κωνσταντινούπολης.

Ένα νέο επαναστατικό κίνημα ξεσπάει στην Μακεδονία στις 17 Μαρτίου 1854, όταν ο Τσάμης Καρατάσος αποβιβάζεται στο λιμάνι του Κουφού της Χαλκιδικής και καταλαμβάνει τη Συκιά, τη Νικήτη και τον Αγιο Νικόλαο. Η ήττα του όμως στον Πολύγυρο και στην Ιερισσό, βάζει τέλος στο κίνημα αυτό. Την ίδια τύχη έχει όμως και το κίνημα των Γρεβενών και της Νοτιοδυτικής Μακεδονίας. 

Οι ελπίδες των Μακεδόνων αναπτερώνονται κατά τη διάρκεια του Ρωσο - Τουρκικού Πολέμου (1876 - 1878). 

Ένα νέο επαναστατικό κίνημα ξεσπάει στις 19 Φεβρουαρίου 1878, αυτή τη φορά με έδρα το Λιτόχωρο. Οι Τούρκοι όμως για άλλη μια φορά νικούν τους Έλληνες, τόσο στο Λιτόχωρο όσο και στη Ραψάλη. 

Στο μεταξύ η εξωτερική πολιτική της Ρωσίας, σταδιακά επικεντρώθηκε στην ενίσχυση της ... Βουλγαρικής Συνείδησης, με πρόφαση την αυτονομία της Εκκλησίας της Βουλγαρίας από το Οικουμενικό Πατριαρχείο, και στη δημιουργία Βουλγαρικού Κράτους.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η Βουλγαρική Εθνική Συνείδηση είχε σχεδόν εξαλειφθεί κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας, διότι δέσποζε τότε η ενότητα όλων των λαών της Χερσονήσου του Αίμου κάτω από την κοινή σκέπη της Μητέρας Εκκλησίας της Κωνσταντινούπολης, ως πνευματικά τέκνα του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Τώρα όμως και ιδίως μετά τον πρώτο αφυπνιστή του βουλγαρικού εθνοφυλετισμού, αγιορείτη Μοναχό Παϊσιο Βελιτκόφσκυ (1722-1789), που συνέγραψε το βιβλίο "Ιστορία Σλοβενοβουλγαρική του λαού των Βουλγάρων, των Τσάρων και των Αγίων" - το οποίο τυπώθηκε και διαδόθηκε το 1844, με σκοπό να προσδώσει στους Βούλγαρους "Εθνική Συνείδηση" - οι Ρώσοι εμπνευστές της εκκλησιαστικής Εξαρχίας, αφού αποκόπτουν πνευματικά τους Βούλγαρους από το Οικουμενικό Πατριαρχείο, τους προσδένουν φυλετικά με τους Σλάβους, ενώ σύμφωνα με τους Εθνολόγους και τους Ιστορικούς, οι Βούλγαροι είναι λαός Τουρκο - Μογγολικής Καταγωγής, συγγενείς των Ούννων. Όμως οι πολιτικές σκοπιμότητες και τα πολιτικά συμφέροντα, επισκιάζουν την ιστορική πραγματικότητα!

http://www.thessalonikeis.gr/PAYLOSMELASELIDES/selisMA.htm


Τα «Σοράκια» του Παντείου έσπασαν τα μούτρα τους

Σάββατο, 23 Φεβρουαρίου 2008 11:31 πμ |

Στο κενό έπεσε η επιχείρηση που έγινε χτες στο Πάντειο πανεπιστήμιο να ανακινηθεί «μειονοτικό ζήτημα» Τσάμηδων από Πανεπιστημιακούς που κινούνται γύρω από την γραμμή Τζωρτζ Σόρος-ΗΠΑ στα βαλκανικά ζητήματα.
Πρώτον, το πολυπληθές κοινό αποδοκίμασε έντονα τις τοποθετήσεις ορισμένων ομιλητών που έδειχναν «ανθελληνικές» ή απείχαν εμφανώς της νηφάλιας ερευνητικής προσέγγισης της ιστορικής αυτής περιόδου.
Δεύτερον, δύο τουλάχιστον από τους ομιλητές διεχώρισαν καθαρά την θέση τους από την φιλο-τσάμικη προπαγάνδα και την νεοταξική στρατηγική δημιουργίας μειονοτήτων στο εσωτερικό της χώρας μας μιλώντας τεκμηριωμένα για τις παληές και σημερινές πτυχές του προβλήματος.

Η ιστορικός Ελευθερία Μαντά, επιστημονικός συνεργάτης του Ιδρύματος Μελετών Χερσονήσου του Αίμου (ΙΜΧΑ), μιλώντας για τον «κύκλο του αίματος στην Ήπειρο της Κατοχής», εξήγησε πως οι Τσάμηδες της Θεσπρωτίας δεν παρέλειπαν καμμιά ευκαιρία διεθνούς περιπλοκής για να βλάψουν τον ελληνικό λαό και την πατρίδα που τους φιλοξενούσε. Τον Ιούλιο του 1942, οι Τσάμηδες συγκρότησαν την K.S.I.L.I.A. (Αλβανικό Σύστημα Πολιτικής Διοίκησης) με 14 γερμανοντυμένα τάγματα και με στόχο την εξολόθρευση των ελληνικών πληθυσμών. Γι' αυτό τον λόγο, μετά τον πόλεμο τιμωρήθηκαν για τα εγκλήματά τους και την συνεργασία με τις δυνάμεις κατοχής, τους αφαιρέθηκε η ιθαγένεια και απαλλοτριώθηκαν οι περιουσίες τους.
Ο δημοσιογράφος Τάσος Τέλλογλου, αναφερόμενος στην υποτιθέμενη επικαιρότητα του ζητήματος σήμερα, διευκρίνισε ότι, στην πραγματικότητα, με το «χαρτί» της Τσαμουριάς απασχολείται μόνο μια μικρή ομάδα απογόνων των εξορισθέντων δωσίλογων, που αποβλέπει σε άμεσα οικονομικά οφέλη με την καταβολή κάποιων αποζημιώσεων από την ελληνική κυβέρνηση. Όπως είπε χαρακτηριστικά, αν αύριο το πρωΐ η Ελλάδα τους έδινε από μια επιταγή με ένα σεβαστό ποσόν, θα έπαυαν να φωνασκούν. Επικαλέσθηκε, επίσης, παλαιότερη συζήτησή του με τον πρώην Αλβανό πρόεδρο Αλία, ο οποίος του είχε εκμυστηρευθεί πως ο Χότζα και οι κομμουνιστές Αλβανοί αντιμετώπισαν τους Τσάμηδες ως δωσίλογους, καταδικασμένους από την ελληνική δικαιοσύνη και την συμμαχική κοινή γνώμη.

Το ίδιο το καθεστώς της μεταπολεμικής Αλβανίας έθεσε στο περιθώριο το ζήτημα των Τσάμηδων, εκτόπισε ένα μέρος τους προς τα βόρεια της χώρας και εκτέλεσε κάποιους επώνυμους από αυτούς. Το ζήτημα ανακινήθηκε ξανά μετά την δεκαετία του '90 όταν ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός και διεθνείς παράγοντες, όπως ο Ουγγροεβραίος μεγιστάνας Σόρος, άρχισαν να ανακατεύονται στα εσωτερικά των Βαλκανίων.
Ανάμεσα στο κοινό υπήρχαν πολλοί ηλικιωμένοι Ηπειρώτες και Βορειοηπειρώτες, που είχαν ζήσει τα γεγονότα και μίλησαν με λεπτομέρειες για τα εγκλήματα των Τσάμηδων.
Ο κόσμος που είχε γεμίσει το αμφιθέατρο, ανάμεσά τους πολλοί φοιτητές, διαμαρτυρήθηκε έντονα για την επιλογή της ημερομηνίας της εκδήλωσης που συνέπεσε με την επέτειο της απελευθέρωσης των Ιωαννίνων.
Φωνές, όπως «είστε υποκινούμενοι», «γιατί θυμηθήκατε τους Τσάμηδες τρεις ημέρες μετά το Κόσσοβο;», ή «γιατί δεν ασχολείστε με όσα τραβάνε οι Έλληνες της Βορείου Ηπείρου», ακούστηκαν επανειλημμένα στην αίθουσα. Πολλές επιθέσεις στράφηκαν κατά του προσώπου του ιστορικού Στέφανου Παπαγεωργίου, που διηύθυνε την συζήτηση, η οποία εντέλει εξελίχθηκε ομαλά, παρά την ένταση.
Αλγεινή εντύπωση έκανε η ανεπιτυχής τελική προσπάθεια του λέκτορα του Παντείου, Δημήτρη Χριστόπουλου, να αφορίσει ψυχαναλυτικά τα πατριωτικά αισθήματα των παρευρισκομένων, επαναφέροντας την ψυχιατρική της καταστολής των γκούλαγκ και των ιδεολογικών διώξεων στην σημερινή πολιτική ατζέντα.
Η γενική αίσθηση που έμεινε, πάντως, σε όσους παρακολούθησαν την χθεσινή εκδήλωση ήταν ότι ο λόγος τέτοιων πρωτοβουλιών δείχνει ύποπτος, την στιγμή που ο νεοταξικός ιμπεριαλισμός αιματοκυλίζει τα Βαλκάνια, κατασκευάζοντας «μειονοτικά» προτεκτοράτα που εξυπηρετούν κυρίως τις στρατηγικές επιδιώξεις του.

Λεωνίδας Χ. Αποσκίτης


Σχόλιο greekalert
ΠΡΟΩΘΗΣΤΕ ΤΟ ΟΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΚΑΙ ΟΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙΤΕ

ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ ΣΤΕΡΓΙΑΔΗΣ

Τετάρτη, 13 Φεβρουαρίου 2008 8:48 μμ |

Αυτή είναι η έκδοση html του αρχείου http://www.inarcadia.gr/news/arthra/istorika/arist-stergiadis.pdf.
Το G o o g l e
δημιουργεί αυτόματα εκδόσεις html των εγγράφων καθώς περιηγείστε στον παγκόσμιο ιστό.
Για να δημιουργήσετε σύνδεσμο ή σελιδοδείκτη σε αυτήν τη σελίδα, χρησιμοποιήστε την παρακάτω url διεύθυνση: http://www.google.com/search?q=cache:dTBJAeUD1e8J:www.inarcadia.gr/news/arthra/istorika/arist-stergiadis.pdf+%CE%91%CF%81%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B5%CE%AF%CE%B4%CE%B7%CF%82+%CE%A3%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%B3%CE%B9%CE%AC%CE%B4%CE%B7%CF%82&hl=el&ct=clnk&cd=1&gl=gr

Η Google δε σχετίζεται με τους συντάκτες αυτής της σελίδας ούτε φέρει ευθύνη για το περιεχόμενό της.
Αυτοί οι όροι αναζήτησης έχουν επισημανθεί:  αριστείδης  στεργιάδης 

Page 1
ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ ΣΤΕΡΓΙΑΔΗΣ
Ύπατος Αρμοστής της Σμύρνης
Της Χριστιάννας Λούπα
Ο Αριστείδης Στεργιάδης, κρητικός και φίλος του Βενιζέλου, μετά
από παρακλήσεις του, διορίστηκε Ύπατος Αρμοστής της Σμύρνης το
1919, όταν έγινε η ελληνική απόβαση και, όλως παραδόξως, διατήρησε
την θέση αυτή και όταν άλλαξε η κυβέρνηση το 1920. Όπως φαίνεται
όμως ο Βενιζέλος δεν γνώριζε καλά τον ιδιόρρυθμο χαρακτήρα του, γι
αυτό και η τοποθέτησή του στη θέση αυτή θεωρήθηκε από τους
ιστορικούς ένα από τα μεγαλύτερα λάθη του.
Οι σχέσεις του πάντως με τους Έλληνες της Σμύρνης ήταν πάρα
πολύ άσχημες, καθώς και με τον Μητροπολίτη Χρυσόστομο και την
στρατιωτική και πολιτική ηγεσία. Κατηγορήθηκε δε, ότι δωροδοκήθηκε με
χιλιάδες χρυσές λίρες από τους Τούρκους για να μεροληπτεί υπέρ τους.
Ο ίδιος ήταν κατά της Μικρασιατικής Εκστρατείας. Λίγες μέρες πριν την
καταστροφή έστελνε μηνύματα στους αντιπροσώπους της Αρμοστείας
σε άλλες πόλεις να μην ενθαρρύνουν τους ελληνικούς πληθυσμούς να
αποχωρήσουν μετά την κατάρρευση του μετώπου, γεγονός, ωστόσο,
που δεν εμπόδισε τον ίδιο να εγκαταλείψει τη Σμύρνη στις 25/8 με
αγγλικό πλοίο, δύο μέρες δηλαδή πριν ο τουρκικός στρατός μπει στην
πόλη, εν μέσω αλαλάζοντος πλήθους που ήθελε να τον λυντσάρει. Στην
Ελλάδα δεν γύρισε ποτέ και μέχρι το τέλος της ζωής του έζησε στη
Νίκαια της Γαλλίας, υπό την προστασία των Άγγλων, ενισχύοντας την
άποψη πως ήταν πράκτορας της Intelligence Service.
Παρ' όλα αυτά, η αλήθεια είναι πως ο Στεργιάδης εκτελούσε
εντολές της κυβερνήσεως η οποία παρέμενε αναποφάσιστη για την
εκκένωση της Σμύρνης, μέχρι την τελευταία στιγμή. Γι αυτόν τον λόγο
δεν στάλθηκαν ελληνικά πλοία να παραλάβουν τον πληθυσμό,
εγκαταλείποντάς τον στην τύχη του.
Τα κείμενα που ακολουθούν αφορούν κυρίως την συμπεριφορά
του Στεργιάδη κατά την περίοδο πριν την Μικρασιατική Καταστροφή και
εξηγούν πιστεύω το μίσος που είχαν οι Σμυρνιοί εναντίον του, το οποίο,
όπως φαίνεται, ήταν μάλλον αμοιβαίο.
Ο αντιπρόεδρος της κυβερνήσεως Εμμανουήλ Ρέπουλης πήγε ο
ίδιος στη Σμύρνη, προσπαθώντας να δει τι συνέβαινε με τον Στεργιάδη,
μετά τον σάλο που είχε δημιουργηθεί. Έστειλε τότε, με ημερομηνία 1η
Ιουλίου 1919, το εξής τηλεγράφημα στον Βενιζέλο, στο Παρίσι:
«Θεωρώ αναγκαίον συστήσετε κύριον Στεργιάδην αποφεύγη
χειροδικίας και εξυβρίσεις ...; Εξύβρισε και απέπεμψε δημοσιογράφους
άνευ αιτίας. Κατελθών αυτοκινήτου ερράπισε καθ' οδόν αμαξηλάτην
υβρίζοντα ίππον του και Μωχαμέτην. Συνέλαβε και παρεμβάντα επιβάτην
αμάξης και περέπεμψεν αμφοτέρους Στρατοδικείον. Καλέσας συμβούλιον
Πανιωνίου Συλλόγου, όπως δηλώση ότι δεν επιτρέπει τέλεσιν αγώνων,
ενώ το Συμβούλιον απεδέχθη δήλωσιν άνευ αντιρρήσεως, κ. Στεργιάδης
επρόσθεσεν ότι συνηθίζει και να δέρνη και αφηγήθη ότι εις Ήπειρον
έσπασε δέρων δώδεκα ράβδους και ότι οι παρουσιαζόμενοι εις αυτόν
έπρεπε να φορούν από μέσα προβιάν δια να μη ματώνουν. Φαντάζεσθε
εντύπωσιν
και
σχόλια. Εις
υπαλλήλους
Τραπέζης
Αθηνών
παρουσιασθέντας ίνα δηλώσουν ότι θα συμμορφωθούν με απεργίαν
συναδέλφων των εν Αθήναις, δεν ηρκέσθη να απαγορεύση τούτο, αλλά
εδήλωσε και ότι θα τους συλλάβη και θα τους διαπομπεύση. Και
επομένην πρωίαν διέταξεν αστυνομίαν και συνέλαβε και ωδήγησε πάντας
εν πομπή παρ' αυτώ. Ηπείλησε δε τότε ότι συνηθίζει να δέρη και
αφηγήθη πόσους έδειρε εις Ήπειρον και πώς έδειρε και ένα ιερέα.
Επειδή δε είς των υπαλλήλων εμειδίασεν ακούων την διήγησιν επετέθη
κατ' αυτού, τον ερράπισε δις και απέπεμψεν όλους, συλλαμβάνων
έκαστον από βραχίονα. Όταν δε είς των υπαλλήλων εδήλωσεν ότι είναι
Ιταλός υπήκοος, κ Στεργιάδης είπεν ότι πρέπει να εντρέπωνται αυτοί, οι
μη Έλληνες δηλαδή, να ακολουθούν τους ραγιάδες ...;. Φοβούμαι μήπως
ευρισκόμεθα ενώπιον παθολογικού φαινομένου ...; φοβούμαι
όμως
δυσφορίαν και αγανάκτησιν ομογενούς πληθυσμού Σμύρνης, μήπως
ξεσπάση εις αποδοκιμασίαν. Φαντασθήτε ότι εις ανωτέρω παρουσιάσεις
έλεγε και ότι θα συλλάβη πεντακοσίους προκρίτους ομογενείς δια να τους
δείρη και τους εξορίση ...; Μεταξύ πολλών ψιθυρίζονται ότι εάν
εξακολουθήση τοιαύτη συμπεριφορά θα ευρεθούν εις ανάγκην να
ζητήσουν αγγλικήν προστασίαν ...;.»
Την ίδια μέρα και ο υπουργός Εξωτερικών Αλέξανδρος Διομήδης
έστειλε στον Ν. Πολίτη, αντιπρόσωπο της Ελλάδας στη Διάσκεψη της
Ειρήνης, ανάλογο τηλεγράφημα:
«Μετά πολλής λύπης αναγκάζομαι να σας μεταδώσω οδυνηράς
πληροφορίας περί δράσεως κ. Στεργιάδη εν Σμύρνη. Η νοσηρά
νευρικότης του έφθασεν εις κατακόρυφον. Ουδείς τολμά να του ομιλήση
ή να παραπονεθή ή να δώση πληροφορίαν τινά εις την Αρμοστείαν.
Ευρίσκεται εις ρήξιν με όλους σχεδόν ...; Και αυτός ο ευμενέστατος προς
ημάς διακείμενος Αμερικανός Χόρτον ...; διακηρύσσει ότι λόγω της
νευρικότητός του κ. Στεργιάδου είναι αδύνατος πάσα μετ' αυτού
συνεννόησις. Εν γένει ομογενείς και ξένοι έχουν δυσμενεστάτην
εντύπωσιν ήτις αντανακλά επί Ελλάδος. Τους Έλληνες υβρίζει ενώπιον
και των ξένων με πρόθεσιν, θα έλεγε τις, εξευτελισμού. ...;Οσάκις αρχαί
ιδικαί μας εν επιτελέσει έργων των εύρουν πταίοντα Τούρκον ή
Ισραηλίτην, περιπίπτουν εις δυσμένειαν αρμοστού. Ηρνήθη σκαιώς να
δεχθή τον ανταποκριτήν του "Matin" ...; Κακομεταχειρίζεται ομογενείς
πληθυσμούς ...; Τρομοκρατεί πάντας με φανεράν απειλήν μαστιγώσεων
και ραβδισμού ...; Εξεδίωξε λιμενάρχην διότι συνέστησεν εις κατάστημα τι
τροφοδοτούν στρατόν ημών να αναρτήση ελληνικήν σημαίαν ...; Αρχηγός
χωροφυλακής ζητεί ανάκλησιν, ουδείς δε υπάλληλος θέλει να μείνη ...;
Συνέπεια τούτων είναι ότι Τούρκοι γίνονται αυθαδέστεροι και ημέτεροι
ταπεινότεροι ...;. Η κατάστασις είναι κρισιμωτάτη ...; πρέπει να ελκύση
άμεσον προσοχήν όσον υποπτεύομαι ότι ευρισκόμεθα προ παθολογικού
φαινομένου ...;»
Ακολουθεί επιστολή του Μητροπολίτη Χρυσόστομου προς τον
Στεργιάδη, με ημερομηνία 18 Νοεμβρίου 1919:
«Εξοχώτατε,
Από δεκαπενθημέρου ακριβώς, έχω να ιδώ την Υμετέραν
εξοχότητα. Ήλθον εξάκις κατά το διάστημα τούτο εις το μέγαρόν σας,
αλλά δεν εστάθη δυνατόν να εισαχθώ παρ' αυτή ...;»
Ο Γιάννης Κορδάτος αναφέρει στην Ιστορία του:
«Ο Στεργιάδης ...; από την πρώτη μέρα έδειξε πως είχε σκοπό να
παίξει το ρόλο Τούρκου Πασά.»
Σε επιστολή του προς τον νεαρό Γεώργιο Παπανδρέου ο
Στεργιάδης αναφέρει κυνικά:
« Καλύτερα να μείνουν εδώ να τους σφάξει ο Κεμάλ, γιατί αν πάνε
στην Αθήνα θα ανατρέψουν τα πάντα.»
Ο Μιχ. Ροδάς, που ως διευθυντής του Γραφείου Τύπου στη
Σμύρνη, υπήρξε ένας από τους στενότερους συνεργάτες του, γράφει
μεταξύ άλλων:
« ...; Κράμα ηθικής και ανηθικότητος, μεγαλοφυίας και
ανικανότητος. Ήρως αναμφισβητήτως καλών και ολεθρίων έργων.
Υπεράνθρωπος και μικράνθρωπος, δούλος των παθών, των ορέξεων και
των φιλοδοξιών του. Η μεγαλυτέρα του ικανότης ήτο να εξαπατά τους
πάντας και να τους καταγοητεύη όταν ήτο ήρεμος ...; Ν' απογυμνούται δε
και ν' αποκαλύπτεται όταν κατελαμβάνετο από μανίας. Υφίστατο ένα
πραγματικόν σεληνιασμόν. Άφριζε και υπενθύμιζε την κατσίκα με το
γάλα. Με μίαν κλωτσιά έχυνεν ό,τι πολύτιμον και ευεργετικόν εδημιούργει
επί πολλάς ώρας και ημέρας.»
Δριμύτερος είναι ο Αλ. Μαζαράκης Αινιάν στα Απομνημονεύματά
του:
« ...; Εις το πνεύμα του εκυριάρχησε μία και μόνη ιδέα. Να
τρομοκρατήση άνευ ουδενός λόγου τον ελληνικόν πληθυσμόν και να
περιποιηθή τον τουρκικόν. Βεβαίως έπρεπε να μη διοικήσωμεν με
βιαιότητα τους Τούρκους και εν γένει τους αλλοεθνείς ...; Αλλά εκ
παραλλήλου επεβάλλετο η ελληνική διοίκησις να αποκτήση την αγάπην
και να κινήση εις το ανώτατον σημείον το εθνικόν φρόνημα των επί
τόσους αιώνας δουλευόντων ελληνικών πληθυσμών και να φανή προς
αυτούς αληθινά πατρική ...;. Ο Στεργιάδης εκίνησεν αμέσως την
αντιπάθειαν του ελληνικού πληθυσμού, τον οποίον καταφανώς
περιεφρόνει και κακομετεχειρίζετο ...; Δυστυχώς ο Στεργιάδης δεν
αντικατεστάθη ...; και έμεινε μισούμενος από τους ατυχείς Έλληνας της
Μικράς Ασίας, χωρίς να κάμη τίποτε δια να προλάβη ή έστω να μετριάση
την καταστροφήν ...; Το δε οικτρόν είναι ότι έφυγεν από τον τόπον αυτόν,
τον οποίον με τόσον αγέρωχον και περιφρονητικόν τρόπον εκυβέρνα, ως
φυγάς, χωρίς καν εγκαίρως να λάβη πρόνοιαν δια την αναχώρησιν του
πληθυσμού, χωρίς να ειδοποιήση τουλάχιστον εγκαίρως αυτούς δια να
λάβουν ατομικώς τα μέτρα των.»
Χαρακτηριστική και συγκινητική είναι η επιστολή του
Χρυσόστομου προς το Βενιζέλο της 25
ης
Αυγούστου, την ίδια μέρα
δηλαδή που ο Στεργιάδης εγκατέλειπε τη Σμύρνη:
« ...;Ο Ελληνισμός της Μ.Ασίας, το ελληνικόν κράτος, αλλά και
σύμπαν το ελληνικόν έθνος καταβαίνει εις τον Άδην ...; Της αφαντάστου
ταύτης καταστροφής, βεβαίως αίτιοι είναι οι πολιτικοί και προσωπικοί Σας
εχθροί, πλην και Υμείς φέρετε μέγιστον της ευθύνης βάρος, δια δύο
πράξεις σας:
Πρώτον, διότι αποστείλατε εις Μ. Ασίαν ως Ύπατον Αρμοστήν ένα
τούτ' αυτό παράφρονα και εγωιστήν, φλύαρον, απερροφημένον εν τω
αυτοθαυμασμώ και καταφρονούντα και υβρίζοντα και δέροντα και
εξορίζοντα και φυλακίζοντα όλα τα υγιά και σώφρονα στοιχεία του τόπου,
διότι εν τω φρενοκομείω του βεβαίως δεν είχον τόπον ...;
Δεύτερον, διότι πριν αποπερατώσητε το έργον Σας ...; είχατε την
ατυχή και ένοχον έμπνευσιν να διατάξητε εκλογάς ...;
Από το βιβλίο του Κων/νου Πολίτη, Μικρά Ασία:
« ...;Ο Στεργιάδης ήταν ένας μισέλλην, έβριζε πολύ τους
μικρασιάτες και τους ονόμαζε τουρκόσπορους, κανένας δεν τον χώνευε,
ούτε κι ο Στρατός. Οι αξιωματικοί δεν του έδιναν και τόσο σημασία. Με
τον Φρούραρχο δεν τα πήγαιναν καθόλου καλά ούτε και με τον
Μητροπολίτη Χρυσόστομο. Οι Τούρκοι του έκαναν πολλές φορές το
τραπέζι. Είχε Τουρκάλες φιλενάδες ως και μια Ιταλίδα. Αυτά τα έλεγε ο
κόσμος όλος ...; Οι Τούρκοι δεν συγχωρούσαν σε καμία περίπτωση σε
Τουρκάλα να έχει σχέσεις με χριστιανό, η ποινή ήταν θάνατος, όπου να
κρυβόταν θα την σκότωναν. Τις σχέσεις αυτές τις θεωρούσαν μεγάλη
προσβολή στη θρησκεία τους. Πώς τώρα οι Τούρκοι επέτρεπαν στον
Στεργιάδη να έχει φιλενάδες Τουρκάλες; Οι Τουρκάλες αυτές ήταν
μορφωμένες και οι ίδιοι οι Τούρκοι τις εβοήθησαν να πιάσουν σχέσεις με
τον Στεργιάδη για να κάνουν τη δουλειά τους, και την έκαναν. Ήταν ένας
ηλίθιος γυναικάς και βλάκας. Επίσης και η Ιταλίδα φιλενάδα του έκανε κι
αυτή κατασκοπεία. Όπως αποδείχθηκε εκ των υστέρων αυτή είχε πολλή
φιλία με τον Βιτάλη, Ιταλό κατάσκοπο και τον οποίο συνέλαβε ο
Υπομοίραρχος Τζέμος της αντικατασκοπείας, στο Κορδελιό, στο μπαρ
Venus, που σύχναζαν πολλοί μπέηδες. Τόσο ηλίθιος ήταν λοιπόν αυτός
ο άνθρωπος που δεν κατάλαβε ότι όλες αυτές που τον περιτριγύριζαν
ήταν κατάσκοποι; Και γιατί δεν είχε Ελληνίδες φιλενάδες; Γιατί ήταν
αποκρουστικός άνθρωπος. Και γιατί να είναι αποκρουστικός από τις
Ελληνίδες και να μην είναι και από τις Τουρκάλες; Γιατί έκαναν τη
δουλίτσα τους, γι αυτό. Αυτός ήταν ο Στεργιάδης, ο άνθρωπος που με
την παρουσία του εμόλυνε ολόκληρη την Ιωνία μας. Ανάθεμα την ώρα
που πάτησε την Σμύρνη μας, η κατάρα μας θα τον βαρύνη στους αιώνες
των αιώνων ...;»
Πηγές:
«Ιστορία της Νεωτέρας Ελλάδος» Διονυσίου Κόκκινου
«Νεώτερη Ιστορία του Ελληνικού Έθνους» Γεωργίου Ρούσσου
«Μικρασιατικός Πόλεμος» Σαράντου Καργάκου
«Ιστορία της Νεώτερης Ελλάδας» Γιάννη Κορδάτου
«Επίτομος Ιστορία της εις Μικράν Ασίαν εκστρατείας» Γ.Ε.Σ.
Διεύθυνση Ιστορίας Στρατού
«Μικρά Ασία» Κων/νου Πολίτη
«Πώς έζησα την καταστροφή της Σμύρνης» Μιχάλη Βαλβαζάνη
«Μετά την Καταστροφή, Σμύρνη Κατοχή» Χριστιάννας Λούπα

Μας πούλησε ο Ελευθέριος Βενιζέλος;

Τετάρτη, 13 Φεβρουαρίου 2008 7:35 μμ |

http://www.neb.gr/phpBB2/viewtopic.php?f=4&t=543

Ήταν πράγματι φιλελεύθερος ο Ελευθέριος Βενιζέλος

Τετάρτη, 13 Φεβρουαρίου 2008 7:32 μμ |

http://www.e-rooster.gr/10/2006/349

ΕΠΙΤΟΜΟ ΛΕΞΙΚΟ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

Σάββατο, 9 Φεβρουαρίου 2008 8:10 μμ |

http://www.phys.uoa.gr/~nektar/history/historia_abstract.htm

Οἱ περιπέτειες τῶν ἐθνικῶν ὀνομάτων τῶν Ἑλλήνων

Σάββατο, 9 Φεβρουαρίου 2008 8:00 μμ |

http://pheidias.antibaro.gr/Hellas_names.html

Ημερολόγιο

Δεκέμβριος 2016
ΚΔΤΤΠΠΣ
    123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
       

Tags

Αρχείο θεμάτων

Αναζήτηση

Σύνδεσμοι